Οι παραγωγοί των Κυκλάδων

ο Κτήμα Διασέλι ήταν ανέκαθεν οικογενειακή υπόθεση. Η παλαιότερη καταγραφή της τυροκομικής παράδοσης μας είναι το 1922 αλλά γνωρίζουμε πως και οι πρόγονοι των παππούδων της οικογένειας ζούσαν από τα αιγοπρόβατα, το γάλα τους και τα προϊόντα του. Τότε η τυροκόμηση γίνονταν μέσα σε πέτρινα κελιά (δωμάτια) σε ένα καζάνι επάνω στη φωτιά. Άνθρωποι και ζώα μοχθούσαν για να βγουν τα προς το ζειν. Επικεφαλής εκείνη την περίοδο ήταν ο παππούς Δημήτρης Χάρος ο οποίος κληροδότησε στην οικογένεια γνώσεις ανεκτίμητης αξίας. Τη σκυτάλη παίρνει περίπου το 1970 ο γιος του παππού, Αντώνης Χάρος. Στα χρόνια που ακολούθησαν τα τυριά του Χάρου τροφοδοτούσαν και τα γύρω νησιά όπως τη Σαντορίνη και την Παροναξία (Πάρος & Νάξος). Τα πιο γνωστά τυριά της τότε εποχής ήταν το Χλωρό, το Κεφαλοτύρι και η Μυζήθρα. Αυτήν την περίοδο ο Αντώνης Χάρος χτίζει ένα καινούριο μητάτο στο υψηλότερο σημείο της Ίου και με κόπο και δυσκολίες μεγαλώνει το κοπάδι. Στηλοβάτης της οικογένειας ήταν η σύζυγος του Αντώνη, Ευφροσύνη Χάρου, καθώς κατείχε κύριο ρόλο στην εξέλιξη του κτήματος, όπως επίσης και οι κόρες του Ειρήνη και Μαριάννα. Γενικότερα, οι γυναίκες της οικογένειας κατείχαν πολύ σημαντικό ρόλο και απεδείχθησαν ισάξιες με τους άντρες όντας έως και σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι του κτήματος φροντίζοντας για την ευημερία του σε πολύ δύσκολες στιγμές. Γυναίκες και άντρες σε μία αρμονική συνύπαρξη συνέθεταν επί πολλά χρόνια ένα αμάγαλμα πολύτιμων συνταγών και εμπειρίας μαζί με πινελιές φρέσκων ιδεών που οδήγησαν στη σημερινή εικόνα του κτήματος. Γενιά τη γενιά, λοιπόν, ταξίδευαν στο χρόνο οι συνταγές των προϊόντων και μεγάλωνε η εμπειρία των τυροκόμων της οικογένειας. Ώσπου το 1995 αναλαμβάνει ο Δημήτρης Χάρος ο νεότερος και κάνει ένα πολύ σημαντικό βήμα· αυτό του εκσυγχρονισμού. Με το βάρος αυτής της μεγάλης παρακαταθήκης των προγόνων του στους ώμους του και με φρέσκες ιδέες και πολύ μεράκι δημιούργησε έναν στάβλο και ένα τυροκομείο σύγχρονων προδιαγραφών. Οι εγκαταστάσεις πλέον είναι πιστοποιημένες για την ποιότητα και την υγιεινή και λειτουργούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Παρόλη την εξέλιξη της διαδικασίας και των μέσων της τυροκόμησης, οι συνταγές παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Τα ζώα του κτήματος τρώνε τα ίδια φυτά που φύονται στο νησί εδώ και εκατοντάδες χρόνια όπως θυμάρι, θρούμπι και ρίγανη διατηρώντας έτσι την γευστική ιδιαιτερότητα της πρώτης ύλης σταθερή. Τα προϊόντα χαίρουν τακτικής φροντίδας. Η ωρίμανσή τους παρακολουθείται καθημερινά καθώς είναι το δεύτερο πιο σημαντικό κομμάτι πέραν της τυροκόμησης για τη δημιουργία ενός ποιοτικού, πραγματικά παραδοσιακού προϊόντος. Η διαδικασία της δημιουργίας κάθε προϊόντος ξεχωριστά δεν είναι δουλειά για τα μέλη της οικογένειας αλλά κατάθεση ψυχής.